Stopień otyłości oblicza się na podstawie współczynnika BMI, który jest współczynnikiem masy ciała. Charakteryzuje on relację między masą ciała, a wzrostem. Obliczając BMI można określić ilość tkanki tłuszczowej w organizmie. BMI = waga ciała (kg) : wzrost2 (m).Rozpoznanie otyłości opiera się na obliczeniu wskaźnika BMI. Jeśli dochodzi do znacznego przekroczenia masy ciała w porównaniu z normami przewidzianymi dla określonego wieku, płci u dzieci, a wskaźnika BMI u dorosłych – mówi się o otyłości. Umiarkowana otyłość jest względnie nieszkodliwa, ale znaczna, może być niebezpieczna dla zdrowia i życia. Codziennie doświadczane skutki otyłości obejmują między innymi: duszność, nadmierne zmęczenie, bóle stawów i kończyn, niemożność dokonywania nagłego wysiłku. W dłuższym czasie może dojść do kamicy pęcherzyka żółciowego, podwyższenia stężenia cholesterolu we krwi, wzrostu ciśnienia krwi, cukrzycy i skrócenia długości życia. Równie groźnymi chorobami związanymi z zaburzeniami odżywiania są : anoreksja (jadłowstręt), bulimia (gwałtowne objadanie się, po czym przymuszanie się do zwracania pokarmu), bigorexia (obsesyjne zaabsorbowanie wyglądem zewnętrznym i muskulaturą ciała).